Myriam Van Imschoot

Myriam Van Imschoot is een in Brussel gevestigde kunstenaar die sinds 2007 werkt in en over verschillende media heen, waaronder performance, film, installatie en kunstenaarspublicaties.

Haar werk wordt gekenmerkt door een nieuwe vorm van performancepraktijk, die een eigen weg baant tussen gevestigde disciplines zoals muziek, performance en beeldende kunst, waarbij de stem en duurzame relaties zowel als hefbomen als ankerpunten fungeren. Een terugkerende vraag sinds What Nature Says (2015) is wat het betekent om samen klank te maken in samenlevingen die zich in een crisis of overgangsfase bevinden. Die vraag duikt opnieuw op in verschillende constellaties en op uiteenlopende schaalniveaus: in de muzikale polyfonieën van newpolyphonies met HYOID, in de tijdelijke nachtelijke gemeenschap van Nocturnes for a Society, en steeds vaker in bezettingen en interventies die zich richten op de publieke ruimte en de infrastructuren van de stad.

In 2021 richtte ze newpolyphonies op, genoemd naar een van haar performances, als een productieomgeving waarin een integrale benadering van het artistieke maakproces kan worden ondersteund — van onderzoek en artistieke ontwikkeling tot presentatievormen die zich niet gemakkelijk laten classificeren. Binnen deze omgeving kan het publiek maken van kunst verschillende vormen aannemen: laboratoria, sessies, het gemeenschappelijk gebruik van ruimtes, activeringen, lokale herwerkingen of werken die blijven circuleren via de praktijken en het repertoire van de YouYou Group. In plaats van te eindigen bij een première, kan een werk een voedingsbodem worden voor verder gebruik, uitwisseling en transformatie.

Een andere langlopende onderzoekslijn ontwikkelt ze samen met Federico Protto en richt zich op geluidskunstprojecten met kinderen. Met de steun van Les Laboratoires d’Aubervilliers, Pierre de Lune, Netwerk Aalst, Kunstencentrum BUDA en verschillende galeries realiseerden ze tentoonstellingen, films, een kinderparlement op een speelplaats, geluidswandelingen en opnames. Een deel van dit werk werd samengebracht in de publicatie COUR (2025).

Samen met Marcus Bergner maakt Van Imschoot deel uit van het filmcollectief Filmers en vormt ze MM, een duo voor klankpoëzie dat de grenzen van de taal verkent en op zoek gaat naar andere communicatiepatronen.

Haar films werden vertoond in musea, galeries en op filmfestivals en maken deel uit van verschillende collecties. Le Cadeau en Yodel Portrait Phil Minton worden bewaard bij Argos; Fax film maakt deel uit van de collectie van Kran Film Collective.

Kinotita, opgericht door Van Imschoot en Elisa Kühnl, werd in 2026 actief als een feministisch platform dat de expertise samenbrengt van componisten die werken met meerstemmigheid en grote groepen, via grensoverschrijdende uitwisseling en creatie.

Doorheen deze verschillende trajecten blijft het kunstwerk de spil van wat Van Imschoot beschouwt als een poëtische ecologie — gevormd door samenstromingen en in staat om iets teweeg te brengen: een venster, een wonder in het detail, een gebaar.